logo
 

Het bestuur

Voorzitter: Lia Donkers, directeur Transmuraal Netwerk Midden-Holland, arts maatschappij & gezondheid

“Ik heb veel affiniteit met alles wat met STEM te maken heeft, anders zou ik me persoonlijk niet zo inzetten”

Lia Donkers is arts Maatschappij & Gezondheid. Ze heeft vele jaren gewerkt in de jeugdgezondheidszorg en als medisch docent. Vanaf de oprichting in 1998 is zij betrokken bij het Transmuraal Netwerk Midden-Holland. Eerst als bestuurssecretaris en later als directeur. Ze initieerde tal van projecten die hebben geleid tot multidisciplinaire werkafspraken tussen verschillende organisaties, tot geïntegreerd teamwerk of tot nieuwe transmurale voorzieningen.

Lia is initiatiefnemer en grondlegger van het gedachtegoed van Stichting STEM, namelijk 'de dialoog op gang brengen en hiermee de laatste levensfase meer humaniseren'. Vanuit het projectleiderschap heeft Lia gezorgd voor continuïteit in Stichting STEM. 'Ik heb veel affiniteit met alles wat met STEM te maken heeft, anders zou ik me persoonlijk niet zo inzetten.' Stichting STEM is er volgens Lia voor bewustwording om met elkaar te praten over het levenseinde.

 

Secretaris: Lucie Boonekamp, directeur Luce Consult

“De Stichting STEM draagt bij aan de verbetering van de zorg”

Lucie Boonekamp is directeur van Luce Consult. Ze combineert sinds begin jaren '90 het vak van organisatieadviseur met dat van docent strategische marketing en verandermanagement o.a. bij Beleid en Management Gezondheidszorg aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Vanuit die rollen heeft ze kennis gemaakt met vele instellingen in de zorgsector die zoeken naar manieren om toegevoegde waarde voor hun cliënten/patiënten te creëren.

'STEM is belangrijk omdat we constateren dat mensen juist in hun laatste levensfase tegen problemen aanlopen die welbeschouwd vermijdbaar zouden moeten zijn. Nog te veel  mensen sterven op plaatsen en met zorg die zij eigenlijk niet gewenst hadden. Letterlijk doodzonde. Veel ellende kan worden voorkomen wanneer we proberen iets te doen aan de 'handelingsverlegenheid' die de meeste mensen ervaren rond het thema sterven. Daarom is het van belang dat er over gesproken wordt met mensen die het zelf aangaat, hun naasten en zorgverleners. Oprechte aandacht voor wensen en behoeften van mensen in hun laatste levensfase kan bijdragen aan verbetering van de palliatieve zorg maar ook van de zorg in andere levensfasen: want als zorg met aandacht lukt in die laatste fase, waarom dan niet in eerdere fasen?'

Vanaf de start van het transitieprogramma in 2008 ben ik betrokken geweest bij de ontwikkeling van STEM. Bij deze ontwikkeling heb ik me erg verbonden gevoeld, juist omdat het thema je zo confronteert met je eigen ervaringen en vragen. Het is een heel belangrijk initiatief en ik wil daar graag mijn bijdrage aan leveren.

 

Penningmeester: Robert Jan de Rek, partner Mazars Paardekooper Hoffman NV

“Doodgaan is te belangrijk om het niet goed te doen”

Na zijn opleiding Bestuurskunde is Robert Jan de accountancy in gegaan. Momenteel is hij partner aandeelhouder bij Mazars Paardekooper Hoffman NV, een van de grotere Nederlandse accountantskantoren.

'Praten of nadenken over de dood was iets wat ik absoluut niet wilde doen. Een echte rationele. Door in het bestuur te gaan word ik gedwongen dat te doen. Ik kan me dus ook goed voorstellen wat diegene die er niet over willen praten / nadenken voelen.' STEM is belangrijk voor Robert Jan 'omdat doodgaan te belangrijk is om het niet goed te doen'.

 

Bestuurslid: Eliane Thewessen, Lid Raad van Bestuur De Riethorst Stromenland, organisatie voor wonen, zorg en welzijn

“Het is belangrijk dat ook verzorgenden het gesprek kunnen aangaan”

Eliane is opgeleid tot arts-microbioloog en jaren als medisch specialist werkzaam geweest in het Groene Hart Ziekenhuis te Gouda. In die jaren heeft zij veel gedaan aan kwaliteitsbewaking binnen het vakgebied en het ziekenhuis. Ook is Eliane bestuurlijk actief geweest binnen de medische staf van het ziekenhuis en de landelijke wetenschappelijke vereniging. 'Praten over de dood is voor menigeen niet eenvoudig. Ik weet uit eigen ervaring hoe belangrijk het is om er open over te kunnen zijn. Het biedt ook ruimte voor anderen om er met jou over in gesprek te gaan.'

Stichting STEM kan volgens Eliane een steentje bijdragen aan en mensen helpen die dialoog te starten. 'Daarnaast vind ik het als bestuurder van een organisatie waar ouderen wonen van belang dat ook verzorgenden dat gesprek durven en kunnen aangaan. STEM biedt hiervoor vele handvaten. Het belang van STEM wil ik onderschrijven door participatie in het bestuur.'

 

Bestuurslid: Wim Jansen, coördinator netwerk palliatieve Zorg Amsterdam-Diemen

“STEM als ‘best practice’ implementeren in alle netwerken palliatieve zorg”

Wim Jansen is netwerkcoördinator van een van de eerste netwerken in Nederland. Door zijn werkzaamheden in het VU medisch centrum op de afdeling anesthesiologie - pijnbestrijding kwam hij in contact met de palliatieve zorg via de samenwerking met hospice Kuria. Wim is ook landelijk actief in de palliatieve zorg, als beleidsmedewerker bij stichting Agora, het landelijke ondersteuningspunt palliatieve zorg.

Wim zet zich in om, via de netwerken, de palliatieve zorg verder verbeteren. Dit is voor Wim de beweegreden om zich aan te sluiten bij Stichting STEM. 'De 70 regionale netwerken die er momenteel zijn trekken voornamelijk hun eigen plan. Door meer gebruik maken van bewezen best practices in deze regionale netwerken wordt de kwaliteit van zorg in alle netwerken beter.  Stichting STEM heeft met haar landelijke aanpak de intentie om het concept als best practice in te zetten.' Met zijn contacten bij de kenniscentra en het ministerie VWS, zit Wim dicht bij het vuur.

 

Bestuurslid: Gerard Bosman, directeur Bosman & Vos

“De zorg wordt humaner als er openheid en eerlijkheid is over het levenseinde”

Gerard is begonnen als HR manager in de zorg na een organisatiekundige opleiding SIO. Na 10 jaar is hij zelfstandig begonnen als interim HR manager/organisatieadviseur. Vervolgens heeft Gerard met twee partners een eigen organisatieadviesbureau opgezet, inmiddels 17 jaar en met 15 medewerkers. Ze werken voornamelijk voor organisaties zorg, wonen en welzijn met de visie: gevoel voor mensen, verstand van organisatie.

Over de reden om bestuurslid te worden van Stichting STEM geeft Gerard aan: ‘Het leven heeft mij altijd toegelachen. Ik ben een echt zondagskind: ik heb mogen studeren, er waren in mijn tijd genoeg banen. Ik heb veel kennis en ervaring opgedaan die ik graag voor een maatschappelijk doel beschikbaar stel.' Daarnaast vindt hij dat ieder mens verantwoordelijk is voor z’n eigen leven en dus ook voor de laatste levensfase. Daarom zouden veel mensen er baat bij hebben als ze hierover durven te praten en het taboe verdwijnt, zowel voor stervenden als naasten. De zorg wordt dan ook veel humaner als er openheid en eerlijkheid is over het levenseinde. Stichting STEM biedt hulp aan zorgprofessionals en spreekt het publiek aan, zonder dit in te vullen, over de laatste levensfase na te denken en te praten.

 

Bestuurslid: Theo Kemper, interim manager en organisatieadviseur

“Het leven van alledag krijgt een andere betekenis als je vrijelijk spreekt over doodgaan”

 

Theo is opgeleid als bestuurskundige met specialisatie strategisch management. Hij werkt als zelfstandig gevestigd interim manager en organisatieadviseur voor organisaties in de overheid, non profit en deels in de gezondheidszorg. Zijn werk is gericht op het verder versterken van de dienstverlening en op het weer in beweging krijgen van moeizaam lopende samenwerkingsverbanden tussen (groepen) mensen. Daarnaast verzorgt hij mediations en werkbijeenkomsten voor managementteams.

 

Als motivatie om bestuurslid te worden van Stichting STEM geeft Theo aan:

'Openlijk spreken over de laatste levensfase en doodgaan was ik niet gewend. Maar dat verandert nu ik bij de Stichting STEM actief ben. Mijn betekenisgeving op het leven krijgt een verdieping en verrijking door het praten over doodgaan. Deze ervaring wil ik graag delen in de verwachting dat het ook voor anderen verrijkend is. Daarnaast ben ik sterk gemotiveerd geraakt door het grote aantal mensen, ook in mijn eigen omgeving, dat graag thuis wil sterven maar elders overlijdt, omdat het niet of niet zorgvuldig bespreekbaar is gemaakt.'